شش شاخ گونه ای گیاه خاردار از تیره چتریان که دارای برگهای نسبتاً بزرگ با بریدگیهای عمیق است . لبه برگها نیز مضرس است و لبه تضاریس به خار تیزی منتهی می شود (وجه تسمیه این گیاه به مناسبت وضع بریدگی های پهنک برگ آن است ). گل این گیاه سفید آبی رنگ است . این گیاه در مزارع و لبه جویهای اکثر نقاط دنیا از جمله ایران فراوان است . مترادف کلمات قرصعنه . قرسعنه . ایرنج . قرصنه . شنذاب . شوکه ابراهیم . ارینجیون . ارنجیون . کمافیطوس . (فرهنگ فارسی معین ) است. در مازندران به من "رولنگ " و در شهسوار "ششاك " و رامسر "شوشاخ" گویند كه در واقع شش شاخ است.  در گیلان آن را چوچاق و یا انارچوقاق می گویند . عربى من "قرصعنه مسدس " است .  ظاهر برخی آن را بیوه زا نیز می نامند.

در داروسازى سنتى ایران به بسیارى از خارهاى دارویى كه تعداد آنها از ده گونه بیشتر است ، قرصعنه گویند، ولى هرگاه به طور مطلق به كار می رود مراد همین گیاه معطر است.

 این گیاه در جوانی دارای برگ نرم و لطیف و شادابی است كه برای مصارف غذایی به كار می رود. در هنگام بلوغ دارای خارهای می شود كه هر چند پنج شاخه است ولی شش شاخ نامیده می شود. بنابراین گیاه از از گروه خارداران  و از تیره چتریان است. داراى برگهاى بزرگ با بریدگی هاى عمیق مى باشد. لبه برگ هاى مضرس و هر لبه به خارى منتهى مى شود و بعلاوه تمام قسمت هاى گیاه حتى گل آن خاردار است .


موضوعات مرتبط: گیاهان دارویی

ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه 17 فروردین1390 | 15 | نویسنده : فروزان پیری |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.